Empresyonist hareketin önde gelenlerinden Cassatt, 1844 yılında Allegheny City, Pennsylvania’da doğdu. Babası başarılı bir borsacı, annesi ise bankacıydı. Çocukken Fransızca ve Almanca dillerini öğrendi.

​

1851'den 1855'e kadar Fransa ve Almanya'da yaşayarak, Avrupa sanat ve kültürünü öğrendi. 1855 Paris Dünya Fuarı’nda Gustave Courbet, Jean-Baptiste-Camille Corot, Eugene Delacroix ve Jean-Auguste-Dominique Ingres gibi Fransız sanatçılar ile tanıştı. 1860'da, Pennsylvania Güzel Sanatlar Akademisinde iki yıl eğitim aldı. 1865 yılında Paris’e taşınarak Jean-Leon Gerome ile çalıştı.1870'lerin başında İspanya, İtalya ve Hollanda'ya gitti ve burada Diego Velazquez, Peter Paul Rubens ve Antonio da Correggio gibi sanatçıların çalışmalarına tanıklık etti.

​

1874'te Cassatt, Paris'te bir stüdyoda kendi atölyesini kurdu. Üç yıl sonra, ebeveynleri ve kız kardeşi Lydia, Fransa'ya onun yanına geldi. Ailesi, 1870'lerin ve 1880'lerin sonlarında, tiyatro ve operada çağdaş kadınların ve salonların görüntülerinin yer aldığı modelleri için hizmet etti. Her zaman tek düşünen ve özgüvenli olan Cassatt, sanatına, daha sonra dediği gibi, “ciddi iş yapsalar da, kadınları tanımak için savaşmak zorunda olmadıkları” bir şehirde yoğunlaşma fırsatı buldu.

​

Sanatçı Edgar Degas, Cassatt’ı 1877'de İzlenimciler olarak bilinen bağımsız sanatçılara katılmaya davet ettiği zaman çok sevindi. Zaten Degas'ın sanatının bir hayranıydı. İki kişi yan yana çalışarak birbirlerini cesaretlendirdi.

​

Cassatt, 1879'dan itibaren Paris'teki Empresyonistler ile çalışmalarını sergiledi ve 1886'da New York'taki Durand-Ruel galerilerinde düzenlenen Amerika Birleşik Devletleri'nde ilk büyük Empresyonist sanat sergisine katıldı. Yerli iç mekânlarda kadın sahnelerinde uzmanlaşmaya devam etti. İzlenimci, çağdaş yaşamın hızlı anlarını yakalayan Empresyonist vurgusuyla, tekniğini yağlıboya ve çizimden pastellere ve baskıya kadar üretip genişletti. Japon sanatı, 1878 Exposition Universelle'de yer almasından bu yana Paris'te çok popüler olmuştu ve Cassatt (birçok İzlenimci gibi) kendi görsel cihazlarını kendi çalışmalarına dahil etti. Ayrıca Empresyonistler ile akademik sanatın modası geçmiş olduğu ve gündelik modern yaşamı tasvir eden yeni araçlar keşfetmeye olan bağlılığı hakkında genel bir inancı paylaştı.

​

1880'lerde Cassatt, annelerin ve çocukların hassas tasvirleri için bilinen bir isimdi. Bu çalışmalar, tüm kadın tasvirleri gibi, belirli bir nedenden ötürü başarıya ulaşmış olabilir: Çoğu kadın oy haklarına ilgi duymaya başladığı bir zamanda, kadınların yerel rollerini idealize etme ihtiyacını karşıladı. (Elbise reformu, yüksek öğretim ve sosyal eşitlik gibi..) Havadar fırçanın ardındaki anlam katmanları ve Empresyonist tekniğinin taze renklerini içeriyordu. Cassatt asla evlenmemiş ve çocuk sahibi olmamıştı, onun yerine tüm yaşamını sanatsal mesleğine adamıştı. 

​

1900'den sonra, Cassatt’ın sağlığı bozuldu ve görme problemi ortaya çıktı. Pierre-Auguste Renoir ve Fransa'daki önemli sanat dünyası figürleriyle yakın dostluğunu sürdürdü. Fransız hükümeti tarafından, Lejyon d'honneur'un Chevalier'inin emrini veren kültürel katkıları ile tanındı. 1908'de son ziyaretini Amerika Birleşik Devletleri'ne yaptı. Bu süre zarfında birkaç kişisel kayıp yaşadı; Sevgili kız kardeşi Lydia, 1882'de uzun süredir mücadele ettiği bir hastalıktan sonra öldü. Pennsylvania’da Demiryolları başkanı olan kardeşi Alexander, 1906'da öldü.

​

1914'e gelindiğinde, giderek artan körlüğü nedeniyle, Cassatt artık çalışamaz hale geldi. 1915’te I. Dünya Savaşı sırasında Grasse'de, (Paris'in elli kilometre kuzeybatısında, Le Mesnil-Theribus'da bulunan bir şato) yaşadı.

​

Cassatt 1926 yılında Mesnil-Theribus, Oise’de hayatını kaybetti.

​

Cassatt'ın çalışması, Japon sanatının yanı sıra Avrupa Eski Ustaları tarafından etkilenen kompozisyonlarla açık renk paletini ve empresyonizmin gevşek fırçalarını birleştirdi. Bu yönüyle, çok az sayıda kadının ciddi sanatçılar olarak kabul edildiği bir dönemde profesyonel başarısının sağlanmasına yardımcı oldu. Cassatt'ın sanatı tipik olarak yerel ortamları resmediyordu.  Kendi dünyası, erkek çağdaşlarının yaşadığı kamusal alandan ziyadesi ile kısıtlanmıştı. Materyalleri ara sıra "kadınsı" olarak nitelendirildi, ancak çoğu eleştirmen konuya önemli teknik beceri ve psikolojik anlayış getirdiğini fark etti. Atlantik'in iki yakasındaki iş zekâsı, arkadaşlıkları, bayileri ve koleksiyoncuları ile olan profesyonel ilişkileri sayesinde, sanat dünyasının önemli bir figürü haline geldi.

​

En önemli eserleri:

​

Mavi Koltuklu Küçük Kız, Loge’da, Lydia Gazete Okuyor, Mektup, Çocuk Hamamı, Anne ve Çocuk, Chicago Sanat Enstitüsü, Tekne Partisi, Yatakta Kahvaltı, Hasır Şapkalı Çocuk, Parkta, Analık, Uzanmış Çıplak, Sarhoş Kadın, Karnaval Sırasında, Bahçede Çocuklar, Jenny Ve Uykulu Çocuk, Pembe Kabarık Şapkalı Leontine, Madam Meerson ve Kızı, Margaret Milligan Sloan, Suda, Hemşire ve Çocuk, Madame Cordier’in Portresi…

​

​

​